Back to Main

  Back to previous

 
  Protocols

 
  Medline

 
  Recent Developments

 
  Conferences













 

 
  Κατάψυξη αγονιμοποίητων ωαρίων μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση

Η κατάψυξη εμβρύων στην εξωσωματική γονιμοποίηση είναι σήμερα διαδικασία ρουτίνας. Παρ' όλα αυτά υπάρχει έντονη απαίτηση από τους ασθενείς ώστε να γίνει δυνατή η κατάψυξη αγονιμοποίητων ωαρίων (Talbert et al, 1994). Η δωρεά ωαρίων δημιουργεί πολλά ηθικά προβλήματα . Μέχρι στιγμής οι δότριες ωαρίων δεν γνωρίζουν εάν δωρίζοντας ωάρια μειώνουν τις δικές τους πιθανότητες επιτυχίας. Εάν τα ωάρια ήταν δυνατόν να καταψυχθούν, θα μπορούσαν οι δότριες να τα διαθέσουν σε δέκτριες μόνο αφου οι ίδιες έχουν μείνει έγκυες. Μετά από αυτό τα κατεψυγμένα ωάρια θα μπορούν να αποψυχθούν για γονιμοποίηση με το σπέρμα του συντρόφου μιας κατάλληλης δέκτριας που να έχει απώλεια ωοθηκικής λειτουργίας. Μια τέτοια στρατηγική θα απέφευγε προβλήματα τα οποία μπορούν να επιφέρουν πιθανές μολύνσεις από ιούς (Weil et al, 1994). Παρ' ότι ανθρώπινα ωάρια έχουν με επιτυχία καταψυχθεί και αποψυχθεί, και επίσης μια εγκυμοσύνη έχει μέχρι στιγμής αναφερθεί, υπάρχουν πολλά προβλήματα σχετικά με την ασφάλεια της κατάψυξης των ανθρώπινων ωαρίων. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι τα ωάρια σταματούν στο στάδιο της μετάφασης ΙΙ της μείωσης, όταν τα χρωμοσώματα έχουν πάρει τις θέσεις τους πάνω στη μιτωτική άτρακτο η οποία είναι πάρα πολύ ευαίσθητη στις αλλαγές θερμοκρασίας. Οποιαδήποτε αλλαγή αυτής της δομής θα μπορούσε να προκαλέσει απώλεια χρωμοσωμάτων. Μερικές έρευνες ιδιαίτερα στο ποντίκι έχουν δείξει ότι ο μη αποχωρισμός δεν συμβαίνει μετά την κατάψυξη, αλλά άλλες έρευνες έχουν δείξει μια τριπλάσια αύξηση σε ανευπλοειδισμούς. Είναι πολύ πιθανό ότι το πρόβλημα είναι τεχνικό και χρειάζεται ένα συγκεκριμένο κρυοπροστατευτικό υλικό (Murayama et al, 1994). Για την ώρα χρησιμοποιείται το dimethylosulfoxide, και φαίνεται ότι είναι το πιο κατάλληλο. Παρ' όλα αυτά οι έρευνες χρειάζεται να προχωρήσουν με προσοχή γιατί το αποτέλεσμα της μείωσης των χρωμοσωμάτων και του διαχωρισμού τους, μπορεί να διαφέρει πάρα πολύ μεταξύ των ειδών, όπως επίσης και η κυτταροσκελετική αρχιτεκτονική διαφέρει πολύ μεταξύ του ποντικιού και του ανθρώπου. Μια πολύ σημαντική παρατήρηση είναι ότι ο πολυπλοειδισμός συμβαίνει πολύ συχνά μετά από κατάψυξη ωαρίων. Αυτή η ανωμαλία είναι συχνά πολυπλοειδία με μη αποχωρισμό του δευτέρου πολικού σωματίου, λόγω της καταστροφής της μιτωτικής ατράκτου. Επίσης τα κατεψυγμένα ωάρια μπορεί να είναι πιο εύκολο να γονιμοποιηθούν από παραπάνω από ένα σπερματοζωάρια και η διαδικασία της γονιμοποίησης πολύ συχνά εμποδίζεται μετά από κατάψυξη. Οι μηχανισμοί οι οποίοι εμποδίζουν την γονιμοποίηση μπορεί να συμπεριλαμβάνουν αλλαγές στην διαφανή ζώνη του ωαρίου, π.χ. σκλήρυνση της διαφανούς ζώνης και αλλαγές στους υποδοχείς των σπερματοζωαρίων στην επιφάνεια της ζώνης. Τα προβλήματα τα οποία είναι συνδεδεμένα με την κατάψυξη των ωαρίων φαίνονται προβλήματα τα οποία είναι εύκολο να λυθούν και είναι πιθανό ότι περαιτέρω έρευνες θα αποφέρουν καρπούς και ότι θα γίνει σύντομα στο μέλλον δυνατόν να γονιμοποιήσουμε και να μεταφέρουμε έμβρυα μετά από κατάψυξη ωαρίων (British Human Fertilisation and Embryology Authority, 1995).

[ contents | previous | next ]













Related Links
·  Ferti.Net